Ата-ана мен бала арасындағы қарым-қатынас пен жақын серіктеспен қарым-қатынас сапасына жалпы генетикалық және қоршаған орта әсерін бағалау (Journal of actual problems of jurisprudence, 2020)
Бұл зерттеуде ата-аналар мен жас балалар арасындағы қарым-қатынастың және кейінгіөмірдегі жақын серіктік қатынас сапасының генетикалық және экологиялық архитектурасықарастырылды. Генетикалық факторлар ана-баланың, әке-баланың жеке айырмашылықтарынжәне жақын серікпен қарым-қатынастың сапасы туралы өзіндік есеп беруін түсіндіру дәрежесінзерттеу үшін, АҚШ-тағы Midlife зерттеуінен (MIDUS) алынған, монозиготалық және бір жыныстыегіздердің үлгісін сұрыптау мақсатында бір өлшемді ACE жіктеуінің және екі өлшемді Холецкийжіктеуінің модельдерінің сериясы таңдалды. Алынған нәтижелерге орай, генетикалық факторларата-аналар мен балалардың қарым-қатынасының сапасы туралы (41%-ден 65%-ға дейін),ересектер арасындағы жақын серікпен қарым-қатынас туралы (34%) және олардың арасындаковариация туралы (81%-ден 83%-ға дейін) есептің айырмашылығын түсіндіреді. Қоршағанортадағы ортақ емес факторлар қалған ковариацияны құрады. Аталмыш зерттеу көрсеткендей,ерте кезеңдегі ата-аналар мен балалар арасындағы қарым-қатынас ерекшеліктерін түсіндіретінұқсас генетикалық әсер ететін сипаттамалар, сонымен бірге есейген уақытта салауатты жақынсерікті қалыптастыру кезіндегі өзгерістерді түсіндіру кезінде де қатысады. Бұл нәтижелердіңкелешектегі серіктестік қатынастар мен отбасылық қарым-қатынастардың сапасын зерттеунәтижелері талқыланады.Түйін сөздер: ата-ана мен бала арасындағы қарым-қатынас, жақын серікпен қарым-қатынассапасы, мінез-құлық генетикасы, ересектермен қарым-қатынас.