Қазақстан Республикасының экологиялық құқықтың халықаралық қайнар көздерінің ерекшеліктері (Journal of actual problems of jurisprudence, 2020)
Ұсынылып отырған мақалада экологиялық құқықтың халықаралық қайнар көздерініңтеориялық және практикалық мәселелері және олардың Қазақстан Республикасының ұлттықзаңнамасын дамытуға бағытталған әсері талқыланады. Қазіргі кезде Қазақстан қоршағанортаны қорғау және табиғи ресурстарды ұтымды пайдалану саласында халықаралық-құқықтықынтымақтастық процесіне қатысуға мүдделі. Осыған байланысты халықаралық деңгейдегіэкологиялық құқық нормалары мен қағидалардардың ұлттық деңгейде қабылдау және ұлттыққұқық көздері жүйесіндегі олардың орнын анықтау мәселелері ерекше маңызға ие. Қазіргі кездеөзара байланысты және өзара тәуелді әлемде адамзаттың ең өзекті мәселелерін мемлекетаралықреттеудің ерекше рөлі айқындала түсуде, ол тікелей және сөзсіз, ең алдымен, қоршаған ортанықорғау және оны қазіргі және болашақ ұрпақтардың игілігі үшін сақтау проблемаларын қамтиды.Халықаралық шартта біріктірілген мемлекеттер арасындағы осындай өзара іс-қимыл процесіндеқұрылған нормалар ішкі құқық нормаларымен өзара әрекеттесусіз оқшау әрекет ете алмайды. Сонымен қатар, мұндай өзара іс-қимыл халықаралық сипаттағы қайнарлардың ерекше санатын(нормативтік құқықтық актілерді) ішкі құқықтың жалпы жүйесінде бөлу кезінде көрінеді, алхалықаралық шарт нормаларын конституциялық және құқықтық қабылдау ұлттық заңдардыңнормаларына қарағанда мұндай нормалардың жеке, арнайы преференциялық ережелерінтанумен сипатталуы мүмкін. Қорытындылай келе автор теориялық ережелерді, сонымен қатарҚазақстан Республикасының қолданыстағы экологиялық заңнамасын жетілдіруге арналғанпрактикалық ұсыныстарды ұсынады.Түйін сөздер: экологиялық заңдар, құқық қайнар көздері, имплементация, халықаралыққұқық нормалары, ұлттық заңнамалары.