(untitled) (Journal of actual problems of jurisprudence, 2018)
Бұл мақалада ҚР заңнамасына сәйкес азаматтық ұғымы, принциптері мен мәселелері талқыланады. Кез келген құқықтық жүйедегі азаматтық тұжырымдамасы бірінші дәрежелі және үлкен мәнге ие. Осыған сәйкес, Қазақстанда азаматтық алудың ерекшеліктері қарастырылған. Қазақстан Республикасындағы азаматтық алу, артықшылықтары мен салдарына ерекше назар аударылды. Қорытынды – бұл мәселені жаңа азаматтық алу немесе шетел азаматтығын алу алдында мұқият қарастыру керек. 1991 жылдың 20 желтоқсанында Қазақстан Республикасы азаматтық туралы Заңды қабылдады. Бұл заң 1992 жылғы 2 наурызда күшіне енуі тиіс еді. Жалпы баяндамаға сәйкес, заң барлық азаматтардың әлеуметтік және мүліктік жағдайына, ұлтына, дініне, саяси қатыстылығына және басқа да сенімдеріне қарамастан теңдігін мойындауы тиіс. Заң қазіргі уақытта Қазақстаннан тыс жерлерде тұратын этникалық қазақтарға өз ата-бабаларының жеріне оралуға мүмкіндік береді. Үш миллионға жуық қазақтар Қазақстаннан тыс жерде тұрады деп саналады, олардың көпшілігі Қытай мен Моңғолияда. Заңда қос азаматтыққа жол берілмейді. Қазақстанда диаспорадағы қазақтар, негізінен 1920 және 1930 жылдардағы сталиндік мәжбүрлі ұжымдастыру саясатына байланысты қашып кеткен этникалық қазақтар мен олардың ұрпақтары Қазақстанға оралуға ынталандырылды. Шетелде тұратын кез келген этникалық қазақ Қазақстан азаматтығын алуға құқылы және ол қазірдің өзінде бар болуы мүмкін кез келген басқа азаматтықты сақтай алады. Кез келген басқа адам иммиграцияға рұқсат алу үшін жүгінуі тиіс және кез келген басқа азаматтықтан бас тартуы тиіс. Қазақстанда тұрып жатқан Қазақстан азаматтарына, сондай-ақ қазақтан шыққан этникалық емес азаматтарға өзінің қазақстандық азаматтығынан айырмай басқа мемлекеттің азаматтығын алуға рұқсат етілмейді. Түйін сөздер: азаматтық, ұлт, ұлттық бірегейлік, мүшелік, индивид, адам құқықтары.