(untitled) (Journal of actual problems of jurisprudence, 2018)
Бұл мақалада қылмыстық процесті мәжбүрлеу шараларының қолданылуы талқыланады. Және бұл түсінікті, себебі бұл шаралар қаншалықты заңды және негізделген болса, барлық қылмыстық істердің міндеттерін шешуге байланысты, өйткені бұл мәжбүрлеудің негізгі міндеті жалпы процедуралық міндеттерді шешуге көмектесу болып табылады. Осы мақаланың басты мақсаты тергеу және сот органдарының тарапынан теріс қылықтардан аулақ бола алатын және өздерінің кәсіби қызметтерін орындаудағы процедуралық қателіктерді азайтатын ықтимал процестің түріне көшуді қарастыру болып табылады және сол кезде ғана мүмкін процеске қатысушылардың құқықтары мен еркіндіктерін нақты құрметтеу. Қазіргі уақытта заңсыз және негізсіз қамауда ұстау мәселесі өткір болып қалуда. Қылмыстық процесте күдіктіге (айыпталушыға) қылмыстық іс қозғауда қолданылатын шектеу шарасы ұстау болып табылады. Бұл азаматтардың конституциямен бекітілген еркіндік және жеке басына қол сұғуға тыйым салатын құқықтарын шектейді. Қазақстан Республикасының жаңа Қылмыстық іс жүргізу кодексінде қылмыстық-процессуалдық мәжбүрлеу шараларын қатаң түрде қолдануды қамтамасыз етуге бағытталған елеулі проблемалардың бірі, тұтастай алғанда, ұстауды таңдаудың соттық тәртібі болып табылады. Бұл сотты қылмыспен күресу құралы ретінде адам құқықтарын қорғау органына айналдыру бойынша реформистік идеяны жүзеге асырудың маңызды қадамы. Мақалада сондай-ақ, сотқа жүгінуді бастау және оны сот тәртібінде ұстап тұру функциясы прокурордың айрықша құзыретінде болуы керек деген мәселе қаралады, себебі ол мемлекеттің мүддесін сот тәртібімен қорғайды, сондай-ақ оған мемлекеттік айыптауды сақтау функциясы жатады. Екінші жағынан, тергеушінің рөлі қылмыстық іс бойынша тергеуді жүзеге асырумен шектеліп, ұстау түрінде алдын алу шарасын таңдау туралы өтінішті оның құзыретіне кірмеуі тиіс. Түйін сөздер: процессуалдық мәжбүрлеу шаралары, алдын алу шаралары, сотқа дейінгі іс жүргізу, қамауда ұстау, тергеу судьясы, процессуалдық прокурор, тергеуші.